Love story

Love – Noun – A story that deals with love

How can a person say his own ‘love story’? How are they able to say that ‘Hey this is my love story.’ What are their classifications and where do they start to tell their stories? What makes every love story unique from the others?

Love? That’s b*llsh*t, Man. Paano mo masasabing unique ang love story mo at hindi mo lang ginaya yan sa isang teleserye na napanuod mo years ago o nabasa mo sa novel nila John Green at Nicholas Sparks? Paano mo masasabing ang love story mo ay ‘legit na lovestory?’

Sa dinami-dami ng nakafling mo o naka-MU o kung ano pa man ang gusto mong itawag diyan, posibleng maiconsider na ‘love’ na yan. Nagtataka din ako sa iba, pag tinanong mo sila kung ano ba ang love story ng buhay nila, hindi nila alam kung saan sila mag-uumpisa. Ano yun? Dahil sa madami ka ng minahal ate kaya hindi mo na alam kung saan ka mag-uumpisa? Ni hindi nila alam kung sino ang ikwekwento nilang phase ng buhay nila. Tsss, ‘wag ako ‘te. ‘Wag ako.

Yung iba naman, pakipot pang sasabihin na ‘Uy, ‘di pa ako nagkakalovelife, eh’ — o yung mga babae/lalaking sinasabing ‘NBSB/NGSB ako’ — pakielam ko dyan, so never ka pang na inlove? Never pang tumibok ang puso mo sa isang lalaki/babaeng nakita mo sa isang bar o sa church o sa school o pwedeng sa office? As in never pa? C’mon!

Pero pag ako yung tinanong nila kung ano ba ang love storyng buhay ko, napagtanto kong tama pala sila. Totoong minsan, hindi mo na alam kung ano ang ikwekwento mo dahil sa daming beses mo ng nasaktan, nabigo, iniwan sa ere at ginago ng hayop na taong yun na pinangakuan ka na mamahalin ka at ‘di pababayaan pero ngayon halos katabi mo na yung clouds dahil naiwan ka nga sa ere ng hindi mo alam. Hindi ko na rin alam kung sino yung ikwekwento ko dahil sa ngayon, wala namang nagpapasaya sakin, wala namang kumukulit sakin, kaya pag tinanong nila ako, wala din akong maisagot. Pero mali pala ako dun.

Dapat pala, pag tinanong ka kung ano ang love story mo, isipin mo yung panahong naging masaya ka, kung paano ka kinilig sa isang simpleng bagay na nagawa nung taong yun sayo, Kung paano ka ngumiti ng wagas at kung paano mo hinampas yung kaibigan mo sa braso dahil nga sa inlove ka sakanya, isang text lang, kinilig ka na agad. — Ang ikwento mo yung sa tingin mong nagmarka talaga sa puso mo. Hindi lang eto yung basta alaala na nasaktan ka. Siguro, ang totoong love story ng bawat tao ay pwedeng may halos parehong-pareho ng concept, pero magkaiba ng nadama sa panahon na ‘yun. Ang totoong love story ay hindi sa tagal, sa haba ng pinagsamahan at sa kung ano ang ending ninyong dalawa, ang totoong love story ay yung stage na inlove ka, kung ano yung dinaanan nyo nung panahon na yun, kung paano nyo nalagpasan lahat ng hirap. Wala naman sa tagal yan para masabi mong love story na sya. Sus naman, may isa ngang kanta na ‘Isang Linggong Pag-ibig’, eh!

Hindi na siguro importante kung kailan, saan, kung kanino o sino pa ang mga nakasaksi na nagmahal ka, dahil ang importante, nagamit mo yung puso mo, hindi lang basta taga-pump ng dugo sa buo mong katawan kundi nagbigay din sayo ng inspirasyon, kilig at saya. Sayang naman ang oras na meron ka sa mundo kung sasabihin mo saking hindi ka pa nainlove kahit kailan. Hindi ko sinasabing mainlove ka na ngayon, hindi. Ang akin lang, darating yang mamahalin mo, kahit hindi ka pa handa magkwento, kahit hindi ka pa handa magmahal ulit, pero palagi mong tatandaan na ang mga taong nahagkan at ang mga aalalang dumaan ay magiging parte parin ng love story mo. Ikwento mo, ‘wag kang mahiya. Walang masama sa magmahal kahit mag-isa ka lang na nagmamahal, walang masama kung ikwento mong minahal mo yung boyfriend ng bestfriend mo. Walang masama sa magmahal, ang masama lang ay yung babalewalain mo ang dignidad mo para lang dyan. Pre, hindi yun worth it.

Magmahal ka. Magmahal ka ng magmahal hanggang sa matutunan mong mahalin din lalo ang sarili mo. Magmahal ka at magkwento hanggang sa umabot yang kwento mo pati sa mga apo mo. Cherish your time, gamitin ang puso at hindi puro kalandian. Dahil pag nagmahal ka, puro kabutihan ang maiisip mo at hindi puro kabastusan, dahil pag mahal mo, lahat ng best para sakanya at hindi yung makakasira sa future ninyong dalawa.  Magmahal ka at magkwento habang may oras ka pa, dahil pag naubos na yung meron ka dito, sino nalang ang makakarinig ng bawat kwento mo?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s